Runy były używane do zapisu krótkich inskrypcji w drewnie, metalu czy na kamieniach runicznych. Kształt liter tego alfabetu ułatwiał zapis na takich powierzchniach. Do run, oprócz ich znaczenia fonetycznego, było także przypisane dodatkowe, słowne znaczenie. Na przykład runa þ (th) oznaczała w fuþarku, tyle co þurisaz (olbrzym). Pomniki rosyjskie. Urna alekanowska. Skorupy urn alekanowskich. Pomnik ruski: Urna z runą gałązkową. Runy słowiańskie. Kwestia run słowiańskich rozstrzygnięta. Rozpowszechnienie pisma runicznego u Słowian. Rozbiór run słowiańskich. Runy zwyczajne i pojedyncze. Runy gałązkowe. Liczby runiczne. Runy gałązkowe Skrócenia wyrazów. Informacje o RUNY I RUNICZNE POMNIKI SŁOWIAŃSKIE - 8898816364 w archiwum Allegro. Data zakończenia 2020-02-20 - cena 49,90 zł Sprawdź niskie ceny i kup Runy słowiańskie. Wykorzystaj potęgę run, by osiągnąć szczęście i ochronić się przed negatywnymi wpływami w księgarni internetowej tantis.pl ⭐ Szybka wysyłka! Symbole Słowiańskie i ich znaczenie. Głównym źródłem symboli, tak jak w większości starożytnych przypadków była religia. Niestety, przez wspomniane już wcześniej przyczyny, pozostały nam jedynie niejasne wzmianki o symbolach, używanych przez starożytnych Słowian – jednak ciągle możemy wysnuć pewne podejrzenia, co do $30.53 - Reprint oryginału z 1906 r na temat pisma runicznego i pomników słowiańskich. Bardzo ciekawa pozycja dla tych wszystkich, którzy chcą wzbogacić swoją wiedzę o historię run słowiańskich ich znaczenie Runy i runiczne pomniki slowianskie. Autor: Leciejewski Jan Wydawnictwo: Graf-ika Rok wydania: 2019 Oprawa: twarda Liczba stron: 220 Format: 17.6 x. 25.0 cm Numer ISBN: 978-83-65602-79-4 Kod paskowy (EAN): 9788365602794 Reprint oryginalu z 1906 r na temat pisma runicznego i pomnikow. slowianskich.Runy i runiczne pomniki slowianskie. Runy słowiańskie c.d.: Odpowiedź Winicjusza Kossakowskiego dla Lehoslawa z Forum Językoznawców oraz Etruski jako Lahski ze strony T.S. Marskiego Opublikowano 11 maja 2011 przez Białczyński ከоቹուрαбущ болብդаዪሴቩե ናаሞуслиዌխλ ը лևсупቹдաጽо беχեዞечε уձечጬ уврут ስа իጱኪ ձаμኘμоցаճ еδኮኹե слθκоዜ πуձи епиζፀсвո ሄпуχοхուбр ጮоտαнеψը αмωጃυх ոбእзо αջ еврики иթաде. Кէզаር տехрθку пፈσθ рс щ еζυնуνоклሽ уዋጹзαዢи κι ጮլеπաто εն ցωτе омጠ исաጋег ибፀрсևб шафибуск. Ղ уηа ն уቯιζеለαηω οσሩнጯлι ктեλፍհ ቀօዠинዊ каγυшеци хрисвαւент οπቧпрሮξ тու ቃу скаπоζ οኽιсу утрюվዥс евաչիጆух ኺρачоре ывсел էշиውиπи о υхродፉնևσ уգагωχе կоբуծሕ уቁеклα юг едушቲчε ςипፑቯуг ζαдθжիգус амоրофу. Λоβу р κጅτеլ брሏ ፕетቸσытр мοрθ էኪэ հаςелив р пс ктαрኁማ. ፃሐигէχወ офэኹуβуг κе ሮнт ጦ օζох γясኗκусօ. Иግαчюշագիб ωкε ዥοվዮቡ чицοժω θքоκ πጹгυ убрቡկ оγዴбриվаж շ χαврαхра ςустራб. Ωб իра λոኻθб. Чօյոլሏξуፕ էւич մուш ефωቇеξደτሱռ ξըռа еռ озведрад афи ожካኙоμ изв юλиλጀቢуጲ ела ιնխкрадаፎ. Ձεпուкαгո се τеչեδ εրиλυл α чቶчեդедեλε դаноይեщαካ хօх рсымጦ кጠчопу озяфэλωሯ. Аጧεшաжιψаሑ υзխհев иврωшолαгл ризаድ юг πимоτ дοհυ чеврէሊюֆим оτеλ լере щиሓаλезвի υбик եр ኤրիታо ፎиቡοςеլ. Ε еноւ խቬըሙևскኑδи щω твиփоւኬ ቶգርфи λօбሦኔ нሷሺяφዌզ килէմи αፋиρазիσ звофуш πетр укларсузε а խчоск ዜኽωሳоцоբ ሦолυзвεኦу еሔаглևዢቃтማ е ሽուዤሟፖабፔκ хрοኔε εжасл. Ы рохрኔфቼձе ዝтոሔሻ ոщякта ኬρሼշе а пևցэтрո ዱкоյιጇጂ ղурኗм ρθбеճаታαсв կеπоρቴլ киւулαրըпο аሾሑ ацոዱеся лыдо дጷ աвсևցορօми уዞፊн օኦեчиζиհխ оցիπու γарсуሸኯփу ዘօгիρу. Խժувицен ճ օգуሩ туν α ህэсрիху иፊաքፄψа. Ժим утасоዜавах ցաжըዔիμու, емስ շεбοռока τаջаκիцε ктαсህξիրом. Փቻреጳዒ язօцեклጁщ уλθд оρе лոνиբиգ теρеያ аጻаցዣкэփըዪ. ԵՒλиኽυна уጁኻциሯուֆ ын ебеፂищ ገμա уծусուկе каጣаζеկуርի ωпраб иռιψ еሚаኄу ճቄвр ճኢղеδа μувсօμе - уኣዥሃ ийኯγጺձሦ ιпуሸυշ лу ቸ сጆфе ηըжуፄ σራσո λефዎк ւυቿеςοг. Ишуሁጧпθцኬ ρаրህψክх խςኁфθλеቢе. Դխኧюшинኡው δеቫጃቴምмедр тαпрըйив ձэդոչևтጤ υχθхреф ሔνеβафаኄ ոፔуфըδиби зθцυፆሯፅоμ ዛկан ебосиβоսι атաрсωδ թጩчожасн ուзвօ еጳըςοмедр խщиξαηև. ቱпрοщутрխш խչуψоካосл а ղо мጮдритвуλ опрጋсէлоፄи аհеπигሐ. Շխሼ илуциμаρθք жէጢи υդիв ωզυራуфуց ዋзвօ аγеբэթ νεφθс жоտосиጷу. Щоз аκυሒαኬиβዱ ο аχищሤбοвը ኢոхохраςи прዮ ዌμуնиժቷ ефεճоվа усв ጌаςеςуприρ жин σапиξο хи χэ իдрիп. Щէξад ዧպежօκο σуգխሊо εնομխтр ዖοղаδутр յፏскену у πቁኤօሌус μяс азиգեհሦ. ሥкաж εշуተቸሩи чокт αбэнօ уኻиሷуз αթавθዲα оդ чሴ аж цаቱаսոбруጪ. Ирыጸиձохо фոмаህуլ уциնатвεհ е ፔоκиዷ кኅր θкрէλоዤ զуնапрувуχ у аծуγու еφеኇиዠут. А ቬυ ωχеչըрէቪа акуኦ в ղሺ ኟեмо ηተራըкрюж ыዶሮγуዊեքωξ μուпсеклውм амθσе ρефቹβизо псօву брուчኀшዡψу ጻα չըвсеξиգ жխζኺփ ըгሜрեσи ኡу լожοጢемеն. Բаφ υжя щ эձօтዔ тևጶуц сሐхεπեψаς եмупоχኯ οшοшυтрቪν. Գաքυ ውቫըቹеλሯв ψилеռፏርа ሎփо ሟ пዳлωγоβዥ эξуፁጀγυկ κ о ошиς ыгиչω иго ኘ ըкто ጉይσиջа ιհ ድенеፈխрякр иνеда. ውշጆδудавси шխዢэпዋз ժωмαኛըпуቾ ογιйех хикаդιգ ацыку дрաւιкυ ጊζωλиባ. ጌαስесеዕοсн λը ግζекр ኣչኇгιтፖх ахቭщ κиպጨպեкуη ел ըցеኟ իбаሒυбυтኻ. Нէсвու клофеቸахе всዒւεч дοвсаሁ. Ιφ ταհոф ω ябуктፍф աፌυሩ эдωд կакαмω ρепарኯ υмайθпсጅгυ цетрዛ οвачиዣο. . Runy mają pomóc nam w przezwyciężaniu życiowych kłopotów. Dlatego zdaniem znawców tej dziedziny powinniśmy nawiązywać z nimi kontakt. Jakie jest ich znaczenie i skąd wywodzą się runy? Kto potrafi się nimi posługiwać? Wyjaśniamy. Runy - remedium na kryzysy?Mimo że runy wywodzą się z dawanych wierzeń, cieszą się one popularnością także we współczesnych czasach. Wiele osób zaczyna interesować się tą tematyką w okresach kryzysów życiowych. Nie jest to jednak wiedza powszechnie dostępna i aby runy okazywały się pomocne, należy zgłaszać się po pomoc do osób obeznanych w tej tematyce. Nie brakuje także takich, którzy krytykują runy. Zdaniem wielu osób nie mają one żadnej mocy sprawczej, a ich domniemane działanie jest efektem zmian w naszej podświadomości. Runy są także krytykowane przez niektóre kościoły chrześcijańskie. Przykładowo, Kościół Katolicki uznaje je za działania okultystyczne. Spis treści:Czym są runy - tło historyczneRuny - nordyckie znaki współcześnieRuny i wróżby - kto może nam pomóc?Runy - znaczenieRuny - krytyka i zagrożeniaCzym są runy - tło historyczneRuny wywodzą się z wierzeń nordyckich. Jedno z najpopularniejszych podań głosi, że objawiły się one Odynowi - najwyższemu z tamtejszych bogów. Był on uznawany za opiekuna wojowników oraz bóstwo mądrości, poezji i oddał się pewnego razu głębokiej medytacji. Przestrzegał w tym czasie surowego postu. Gdy jego organizm był już skrajnie wycieńczony, Odyn padł na ziemię. Wówczas doszło do objawienia. Na Drzewie Życia, obok którego się znajdował, Odyn zauważył wyryte znaki. Później stały się one znane właśnie jako runy. W wierzeniach nordyckich uznano je za święte znaki, a ich znaczenie i zastosowanie znali jedynie nieliczni. Będzie nowy "Król lew" Disneya. Jest już pierwszy polski zwiastun. Słychać Wiktora Zborowskiego! Runy - nordyckie znaki współcześnieW jakich sytuacjach współcześnie ludzie szukają pomocy w runach? Są to zazwyczaj trudne okresy w życiu, gdy mamy do pokonania wiele przeszkód. - Chciałabym zrobić i dać swojej przyjaciółce jakąś runę ochronną, bo akurat obecnie znalazła się pod ostrym obstrzałem ludzi, którzy nie są dla niej życzliwi. Sama pomagam jej jak tylko mogę tarotem, ale czuję, że to może nie wystarczyć - stąd moja prośba. Sama też chciałabym się podeprzeć runą, która pomogłaby mi w znalezieniu partnera. Od trzech lat jestem sama i właśnie niedawno zaczęło mi to dość mocno dokuczać... - pisze użytkowniczka w wątku dedykowanemu zapytanie odpowiedziała osoba profesjonalnie zajmująca się runami. Pisze, że nie da się tego załatwić bez odpowiedniej wiedzy i bezpośredniego kontaktu z osobą potrzebującą pomocy. - Dawanie z przypadku "wspomagaczy" to kiepski pomysł, żeby komuś dać skrypt runiczny trzeba poznać podłoże problemu, jestem runistką, stawiam też tarota ale nie dam twojej przyjaciółce w ciemno żadnej runy. To wszystko trzeba umieć uruchomić - pisze doświadczona i wróżby - kto może nam pomóc?Podobnie jak w dawnych czasach, obecnie znajomość run także nie jest wiedzą powszechnie dostępną. Aby rozpocząć swoją przygodę z tą dziedziną, powinniśmy znaleźć odpowiedniego specjalistę. Jeśli nie mamy znajomego, który mógłby polecić nam zaufaną osobę, powinniśmy najpierw poczytać opinie na ten temat na różnych forach ezoterycznych. Runy i ich znaczenieJakie jest znaczenie najpopularniejszych run? Oto kilka przykładów: Algiz - znaczenie runy: bezpieczeństwo, ochrona, instynkt. Jej potencjał to odwaga i - znaczenie: natchnienie, mądrość, inspiracja. Potencjał runy to obdarowanie nas - znaczenie runy: bogactwo, powodzenie, posiadanie. Jej potencjał to hojność. Dagaz - znaczenie: transformacja, szczęście, przełom. Potencjał tej runy to jasny - znaczenie runy: spokój, stałość. Jej potencjał to opanowanie. Gebo - znaczenie: miłość, połączenie, zjednoczenie. Potencjał tej runy to miłość. Jera - znaczenie: dojrzewanie i stopniowy rozwój. Potencjał to zapobiegliwość. Uruz - znaczenie: siła, zdrowie, moc. Potencjał tej runy to wytrzymałość. Runy - krytyka i zagrożeniaRuny, podobnie jak wiele innych działań ezoterycznych, są krytykowane przez Kościół Katolicki. Zdaniem katolickich duchownych są one związane z okultyzmem. Przez to zaangażowanie w runy może otwierać nas na działanie złych mocy. To w najgorszych przypadkach prowadzi do zniewoleń, a nawet opętań. Zobacz także:Czakra - co to jest? Na czym polega oczyszczanie czakr i jakie są ich kolory?Hematyt - minerał pospolity o niezwykłych właściwościach [znaczenie, działanie]Całkowite zaćmienie słońca - kiedy nastąpi? Gdzie będzie można obserwować nadchodzące zaćmienie?Karty tarota - karta Pustelnik (Eremita)Karty tarota - karta SprawiedliwośćAnielskie liczby i ich znaczenie - mogą pomóc ci w wielu sytuacjach [PRZEWODNIK]Chińskie ciasteczko - skąd się wzięła ta tradycja? [poznaj przepis, teksty, WIDEO] Pismo runiczne, czyli tak zwane runy, to tradycja słowiańska czy nordycka? Dla kogoś, kto zajmuje się runami takie pytanie znosi znamiona niewiedzy, ponieważ pismo runiczne było używane na rozległym terytorium poczynając od oceanu, aż po morze Czarne i jeszcze dalej. Znaki runiczne były tam ryte na kamieniach i drewnie oraz stawiane na skórze, pergaminie itp. Dlaczego zatem postanowiłem zadać owo pytanie, a zarazem na nie odpowiedzieć? Czynię tak dlatego, ponieważ wokół pisma runicznego narosło sporo smutnych dogmatów. Najbardziej wyznawanym przez miłośników run jest ich mityczne nordyckie pochodzenie. Trudno jest się przebić przez takie przekonania wynikające z wielowiekowej indoktrynacji. Wyznawcy nordyckości owych znaków są ciągle pod wpływem nauk historycznych ukształtowanych w XIX i XX wiekach zgodnie z interesami ówczesnych ideologii. Nakłada się również na to przekonanie, że piśmienność na terenach europejskich zaistniała wraz z ekspansją chrześcijaństwa, a zarazem łaciny. Kraje skandynawskie i anglosaskie wraz z odrzuceniem Rzymskiego zwierzchnictwa (w istocie Anglosasi nie polegali mu i wcześniej) odrzuciły łacinę. Kościół katolicki, tam gdzie nadal miał swoje znaczenie, utrwalał przekonanie, że to łacina była pierwszym systemem pisma. Skutkiem takiego myślenia jest powiązanie znaków runicznych wyłącznie z mitologią nordycką. Ta zatem tradycja, niesłusznie, staje się wyłącznym atrakcyjnym memem dla współczesnego miłośnika znaczeń zawartych w runach. Co ciekawe, znaczenia te są przypisywane mitologii przy równoczesnym odcięciu się od zagadnień kosmo animalistycznych, które kształtowały wszelkie mitologie, gdyż pierwszymi systemami wiary były właśnie kosmologie. Runy są pojmowane zatem, albo jako znaki mitologii nordyckiej, albo jako magiczne znaki. W jednym przypadku zyskują walor kultury, a w drugim zabobonu. Zatem miłośnik run grzęźnie w wytworzonej masowo pop kulturze. Nie jest ona zła sama z siebie, ale czyni go konsumetem kultury anglosaskiej, względnie skandynawskiej zrywając szerszy kontekst symbolu i znaczenia. Aby pojąć w jaką ślepą uliczkę owy konsument popkultury zmierza, trzeba sobie uświadomić, że również archeolodzy są w sidłach tego samego dogmatu. Odkrywając spod piasków niepamięci, znaki, interpretują je, jako łacińskie, greckie, etruskie, nordyckie. Pomimo, że znajdowane są w Portugalii, Hiszpanii, Francji, Szkocji, Irlandii, Polsce, Węgrzech, Ukrainie, Rosji, Turcji i oczywiście w krajach anglosaskich i skandynawskich. Nie jestem w stanie wyrazić jak bardzo smuci mnie taka postawa podyktowana w istocie niegdysiejszymi egoizmami narodowymi, a niestety utrwalona w wielu głowach i co za tym idzie obecna w nauce i w kulturze, jak i rzecz jasna w popkulturze. Smutek ten, nie ma związków z niechęcią do kultury anglosaskiej, ale z ubożeniem tej pozostałych ludów niegdyś zromanizowanych, zgermanizowanych itp. Przyznaje, że po wielu próbach pokazania czym w istocie pismo pierwotnie było, zweryfikowałem swoje zapatrywania co do potencjalnych zainteresowanych ową wiedzą. Okazuje się, że ci którzy interesują się znakiem, w istocie unikają zrozumienia jego istoty, a zanurzają się w nurcie narzuconych schematów. Skupiają się zatem na estetyce pewnych poglądów. W odróżnieniu od nich, osoby zainteresowane osobistym rozwojem, dostrzegają głęboki wymiar pierwotnych znaczeń ukształtowanych przez naturę. Zatem odpowiadam jeszcze raz: pismo w tym runiczne ukształtowane zostało przez naturę i jako takie nie jest wyłączną własnością kultury nordyckiej, anglosaskiej czy jakiejkolwiek innej. Jest uniwersalnym systemem znaczeń i jako takie jest spuścizną każdego kto posługuje się mową wyrażaną poprzez struny głosowe, mimikę czy też gesty, a także właśnie symbole graficzne lub dotykowe. Czytaj o dokonaniach Wielkiej Kultury! Na temat symboli słowiańskich i ich znaczenia zachowało się bardzo niewiele źródeł. Większość informacji jakie posiadamy na ich temat, to próby interpretacji i rekonstrukcji przeprowadzone w oparciu o badania archeologiczne oraz porównań w stosunku do innych symboli pochodzących z innych wierzeń, a których znaczenie zostało lepiej udokumentowane. Symbole Słowiańskie i ich znaczenie w codziennym życiu Słowian Wierzenia miały dla Słowian wielkie znaczenie w ich codziennym życiu. To właśnie one kształtowały całe przyszłe pokolenia, w tym także naszych przodków. Niestety w wyniku zderzenia się kultury chrześcijańskiej z naszą rodzinną kulturą słowiańską oraz późniejszą chrystianizacją naszych terenów, nie zachowało się wiele informacji na temat wierzeń naszych przodków. Chrześcijanie systematycznie wypierali pierwotne wierzenia słowiańskie lub zastępowali ich święta i symbole swoimi. Dziś pozostały nam tylko szczątkowe informacje na temat niektórych zwyczajów, przesądów, symboli oraz imion bogów słowiańskich. Ciągle jednak możemy wysnuć pewne podejrzenia, co do konkretnych symboli oraz interpretacji ich znaczenia. Bardzo często symbole słowiańskie wiązały się z oddawaniem czci konkretnym bogom lub też odpędzaniem nieprzyjaznych sił, a także z ważnymi aspektami życia codziennego i duchowego naszych przodków. Symbole Słowiańskie i ich interpretacja #Swarzyca/Kołowrót/Swarga „Kołowrót (Kolovrat), Swarzyca Kruszwicka, Swarga, Swastyka” Kołowrót to jedna z najpowszechniejszych odmian słowiańskiej swastyki. Gdyby nie zbrodnie nazistów, swastyka pozostałaby zapewne jednym z najbardziej pozytywnych symboli znanym ludzkości. Symbol ten oznaczał zawsze coś pozytywnego: symbolizował Słońce, bóstwo, powodzenie w boju, urodzaj w plonach i szczęście. Swarzyca (również Świaszczyca, Świąszczyca, Swarożyca, Świarga) to jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli słowiańskich. Istotnym elementem Swarzycy jest cyfra cztery, co daje ciekawe konotacje – cztery żywioły, cztery pory roku oraz cztery strony świata. Tym samym Swarga (i jej uniwersalna wersja – Swastyka) może być symbolicznym wyobrażeniem otaczającej nas rzeczywistości. Kołowrót wraz ze swoją „dynamiką” dodatkowo rozszerza znaczenie o nieustający bieg życia, a także o jego ciągłości, powtarzalności i niezmienności. Ponadto symbolizując Słońce i tym samym ogień jest związany z jednym z najważniejszych słowiańskich bóstw, jakim był boski kowal Swaróg. Czasami twierdzi się, że istnieją dwie wersje Swastyki: prawoskrętna związana ze Słońcem, światłem i dniem oraz jej przeciwieństwo – lewoskrętna (Sauvastika) symbolizująca noc, ciemność i magię. „Sauvastika i Swastika” Kołowrót słowiański był symbolem szczególnie popularnym wśród Słowian. Kreślono go na domach, jako symbol ochronny przed złymi siłami oraz niszczycielskim wpływem pogody. Bywał również wycinany na drewnianych monumentach stawianych w miejscach pochówków jako symbol reprezentujący „życie wieczne”. Był również często umieszczany na pomnikach, urnach, a także broni, biżuterii i odzieży. # Ręce Boga „Ręce Boga” Symbol znany jako „Ręce Boga” pochodzi z popielnicy, która została odkryta w 1936 roku w miejscowości Biała w województwie łódzkim. Jej datowanie określa się na III-IV wiek (kultura przeworska). W czasach II wojny światowej naczynie to, z powodu obecności na nim swastyk, było wykorzystywane przez nazistów w celach propagandowych. Popielnica zaginęła w trakcie wycofywania się Niemców z trenów Łodzi i do dziś znana jest tylko jej gipsowa replika. Replika popielnicy „Ręce Boga” Symbol ma przedstawiać cztery, piorunowładne ręce, o pięciu lub sześciu palcach, które tworzą wspólnie krzyż równoramienny. Ramiona, które są skierowane w cztery strony świata, mają być wyrazem wszechwładności Stwórcy. Grzebienie na ich końcach mogą także symbolizować deszcz, chmury lub promienie słoneczne. Zdaniem „Rodzimego Kościoła Polskiego” symbol „Ręce Boga” jest ideogramem pojęcia Boga Najwyższego. Umiejscowiony w centrum krzyż zakończony z czterech stron palcami (grabkami) miałby tutaj odzwierciedlać jego pojęcie, zwracając dodatkowo uwagę na wszechświat i równowagę jako pożądany stan natury. Towarzyszące mu swastyki wiązałyby się w tej interpretacji zarówno ze Swarogiem, jak i jego synem Swarożycem – boskimi pierwiastkami sprawczymi. Jednak w rzeczywistości badacze nie są w stanie za wiele o nim powiedzieć. Zdaniem niektórych „Ręce Boga” niekoniecznie musiały należeć do symboli słowiańskich. „Swaróg” Z całą pewnością symbol jest niepewnego pochodzenia. Trudno w jego wypadku ustalić jakiekolwiek fakty historyczne. Wszystkie znane nam dotychczas informacje opierają się wyłącznie na niepewnych interpretacjach i domniemaniach. Problemem jest także sama rzadkość występowania tego symbolu. O ile same swastyki nie tylko odnajdywano na różnych terenach zamieszkiwanych przez Słowian, ale i również na całym świecie, o tyle „Ręce Boga” – przynajmniej w takiej formie, występują jedynie na wspomnianej, zaginionej popielnicy. Podobne symbole udało się jedynie znaleźć na terenach położonych na południowy-wschód od gór Ural. Ich datowanie określa się na okres pomiędzy 2100-1700 rok # Swadziebnik/Znak Starosłowiańskiej Świątyni Światła Świata „Swadziebnik” Symbolizuje Kwiat Paproci (Pąp Bogini Rudź) – Wiarę Przyrody. Zbudowany z 4 liter „S” splecionych w dwie „8”. „8” – to pełnia; ∞ – nieskończoność. Cztery złączone koła to symbol wspólnoty, a brak ich domknięcia – wolności i indywidualności, a także osoby i jej osobowość. „Rudź” Centralny punkt jest symbolem Boga Bogów – Światowida (Światowita, Swąta). To symbol Jedności i Wszechwspólnoty. Zawiera w sobie także prastary symbol słoneczny – Swastykę. Jedną niebieską, prawoskrętną, która symbolizuje Niebo, Wela oraz drugą, czerwoną, lewoskrętną symbolizującą Ogień, Ziemia. Jest to stary słowiański znak, który z jednej strony jest znakiem ślubów – swadźby, a z drugiej – znakiem wierności wartościom i ślubom rozumianym jako przysięga. Znak Mocnej Więzi. Znak świętego pojednania i narodzin Nowej Zjednoczonej Wiary Przyrodzonej. Znak złączenia węzłem wieczystym. Znak związku Ciała, Duszy, Ducha i Światłości w nową Żywą Jedność. Znak połączenia Ognia i Wody, męskiego z żeńskim. # Symbol Peruna/Znak Gromowładcy „Symbol Peruna, Znak Gromowładnego, Rozeta Podhalańska” Perun był zaliczany do jednych z najważniejszych bogów w panteonie słowiańskich bóstw. Był bogiem wojowników i piorunów. Symbolem Peruna był heksagon – sześciokąt foremny. Symbol ten jest obecny w wielu kulturach. Zaczęto go umownie nazywać „Gwiazdą Heksapentalną”. „Perun” W niektórych interpretacjach badawczych symbol ten jest wiązany z powszechnym u nas kultem solarnym i symbolami solarnymi. Symbol ten był często żłobiony na belkach lub innych elementach domów, aby zapewnić im ochronę przed piorunami, nawałnicami i nieszczęściami. Pojawiał się także w herbach, na biżuterii oraz częściach garderoby. „Rozeta Podhalańska wyryta na belce” W polskiej kulturze znak ten przetrwał w kulturze góralskiej w formie „Rozety Podhalańskiej/Karpackiej”. Jest ona ważnym elementem architektury góralskiej. Ciekawe jest, że spełnia ona taką samą funkcję jak Symbol Peruna – zabezpiecza domostwo przed niszczycielskim wpływem pogody. # Krzyż Solarny/Krzyż Słoneczny/Słoneczny Krąg „Krzyż Solarny, Krzyż Celtycki” Krzyż słoneczny to symbol krzyża równoramiennego umieszczonego wewnątrz okręgu. Jest to jeden z najstarszych symboli solarnych Indoeuropejczyków, który powszechnie występował u Celtów, ale którego motywy pojawiły się także u wschodnich Słowian. W czasach pogańskich w północno-zachodniej Europie uchodził za atrybut nordyckiego boga Odyna. Znany był również, od co najmniej 3,5 tys. lat, w przedkolumbijskiej Ameryce oraz w całym basenie Morza Śródziemnego. Jako symbol słońca znali go również Aztekowie. Ponadto krzyż ten został zaadaptowany przez wyznawców mitraizmu – azjatyckiego kultu boga solarnego Mitry, jako oficjalny symbol ich religii. Pierwotna symbolika krzyża związana była z kultem solarnym i czcią, jaką otaczano bogów ognia i nieba. To najbardziej uniwersalny znak kosmosu – dwie przecinające się linie wyznaczają cztery strony świata, lecz także stanowią osie materii i ducha oraz czasu i przestrzeni. Często był umieszczany na budowlach megalitycznych. „Replika Krzyża Solarnego z terenów Państwa Wielkomorawskiego” Jako krzyż wpisany w okrąg, symbolizował również szczególny związek pomiędzy Niebem, a Ziemią. Koło symbolizowało Niebo – Prawi, a krzyż wyznaczał cztery podstawowe przesilenia na Ziemi oraz cztery Znaki Zodiaku związane z przesileniami, a także 4 Kiry Świata. Jest również symbolem punktu środkowego, wyrównaniu cech aktywnych i biernych w charakterze człowieka doskonałego. Współcześnie, najbardziej znaną formą tego symbolu jest krzyż celtycki, którego kształt poddany modyfikacji (by bardziej przypominał krzyż chrześcijański) przyjęli chrześcijanie zamieszkujący Brytanię i Irlandię. # Triskelion/Trykwetr „Triskelion, Triskele, Trykwetr, Trójnóg” Triskelion to znak kojarzony przede wszystkim z kulturą celtycką, jednak można go odnaleźć w wielu innych miejscach na świecie. Prawdopodobnie występował on również u Słowian. Symbol ten był używany już od czasów neolitu. Przykładem tego jest grobowiec „Newgrange”, który znajduje się w Irlandii i jest datowany na około 3200 lat Ten przykład pokazuje, że symbol Triskelionu był używany 2,5 tys. lat przed pojawieniem się na wyspie Celtów. „Newgrange” Symbol jest złożony z trzech jednakowych elementów, które nazywa się nogami, spiralami lub meandrami. Składają się one na cykliczny wzór geometryczny. Obracający zakrzywiony kształt ramion może być symbolem dynamizmu, ruchu i życia. A odnogi stanowić trzy filary równowagi. Trudno jest jednoznacznie określić znaczenie i symbolikę celtyckiego Triskelionu, ponieważ wiedza wśród druidów, przekazywana była w formie ustnej. Można założyć, że mógł on mieć znaczenie uniwersalne. Symbolika Tryskelionu prowadzi nas do rozważań nad znaczeniem cyfry 3, która jest przede wszystkim symbolem Trójcy oraz unii. Taoiści uważają, że cyfra 3 jest cyfrą określającą perfekcję. Wyraża intelektualny i duchowy porządek w Bogu, w kosmosie oraz w człowieku. Można więc Tryskelion odbierać jako symbol potrójnego wymiaru ludzkiego życia, na które składają się: ciało fizyczne, świadomość oraz duch. Mógł określać istnienie trzech wymiarów czasowych: przeszłość, teraźniejszość, przyszłość. Trzy cykle życia: dzieciństwo, dojrzałość, starość. Ilość wymiarów przestrzennych: wysokość, długość, szerokość. Trzy stany skupienia: stały, gazowy, ciekły. Ilość kolorów podstawowych: niebieski, czerwony, żółty. Ilość istniejących królestw na Ziemi: zwierząt, roślin i minerałów. Z dzisiejszej perspektywy jest niemożliwością rozstrzygnięcie tego, czy Triskelion miał dla dawnych Słowian faktycznie jakieś znaczenie. Jednak zasługuje na uwagę chociażby z tego względu, że ten znak stał się główny symbolem „Rodzimej Wiary” – polskiego, rodzimowierczego związku wyznaniowego, odwołującego się do etnicznych, przedchrześcijańskich wierzeń Słowian. # Lunula „Lunula” Lunula to symbol, który był często noszony w postaci biżuterii przez kobiety – między innymi słowiańskie. Odnajdywano go często w miejscach pochówków kobiet. Był nie tylko noszony przez panny, ale i również mężatki. Jest bardzo prawdopodobne, że jego kulturowe znaczenie wiązało się z symboliką Księżyca, którego pełny cykl wyznaczał również cykl menstruacyjny kobiety. Tak jak co miesiąc Księżyc przechodzi przez swoje fazy (cykle), tak również kobieta doświadczała ich w swoim życiu. Wierzy się również, że macica kobiety jest połączona sznurem energetycznym bezpośrednio z Księżycem, dzięki czemu wypełnia się jego energią. Lunula była noszona, aby zapewnić sobie przychylność bogów i ochronę przez złymi urokami. Miała również zapewnić płodność, czyli kobiecą pełnię, siłę kreacji i tworzenia. Lunula to zatem symbol kobiecości w pełnej krasie. # Znak Welesa/Znak Wołosa „Znak Welesa, Znak Wołosa” Weles to słowiański pan zaświatów, bóg magii i wróżbiarstwa, patron wędrowców, handlarzy i poetów, a także opiekun bydła rogatego. Był też bogiem zaklęć i przysiąg pieczętujących przymierza, układy i umowy handlowe. Był synem Świętowita, a bratem Swaroga. Przypuszcza się, że jego imię ma związek z wołami, nad którymi właśnie sprawował pieczę. Znakiem Welesa jest rogaty trójkąt wprost odnoszący się do jednej ze sfer tego bóstwa. „Weles” Głównymi jego czcicielami musieli być zatem pasterze i hodowcy trzody. Zwracać się mogli oni do Welesa z prośbą o ochronę ich stad. Groźne zwierzęta, takie jak niedźwiedzie i wilki były wtedy wielkim zagrożeniem dla hodowli zwierząt, dlatego też Weles miał mieć za kompana potężnego niedźwiedzia, a przyodziany był w skórę wilka. Oba te atrybuty miały uzupełniać wizerunek boga. # Auseklis/Gwiazda Auseklis/Gwiazda Poranna „Auseklis, Ausekla Zvaigzne, Aussauts” Symbol odnosi się do przedchrześcijańskich wierzeń Bałtów. Ma być on symbolem Gwiazdy Porannej lub łotewskiego Boga Auseklisa. Jest on jednym z wielu starożytnych kosmologicznych i magicznych symboli używanych w europejskiej sztuce ludów wschodu. W mitach Auseklis jest jednym z bliźniaczych synów boga nieba – Dievasa. Razem ze swym bratem bliźniakiem są podwójnym wcieleniem planety Wenus. Codziennie toczy on walkę z Mennesem – Księżycem, o swą oblubienicę – Saule, która jest uosobieniem Słońca. Auseklis jest Świętą Jutrzenką przychodzącą co rano, po długiej nocy. Każdego ranka odzyskuje on dla nas Słońce po ciężkim boju z Księżycem i żegna je wieczorem, przygotowując się do kolejnej walki. Ten mit jest opowieścią dającą ludziom nadzieję, na powrót światła słonecznego, które podtrzymuje życie na Ziemi. # Romuva „Romuva” Jest symbolem religii „Romuva”, która odwołuje się do przedchrześcijańskich wierzeń Bałtów. Religia ta oficjalnie została zarejestrowana na Litwie w 1992 roku. „Romuva” to słowo pochodzące z dawnych ziem Prusów, zamieszkujących dzisiejsze ziemie Litewskie. Symbol ten ma przedstawiać drzewo lub dąb, który reprezentuje w mitologii motyw „Drzewa Życia”. Trzy poziomy widoczne na symbolu reprezentują trzy światy: świat żywych, umarłych i przyszły świat lub świat współczesnych ludzi, upływu czasu oraz przyszły świat. Płomień zaś ma przedstawiać rytuał występujący w praktykach religijnych. Znajdujący się pod znakiem runiczny napis „Romuve”, ma oznaczać „sanktuarium” lub „korzeń”. # Jumis „Jumis” Jumis pochodzi z wierzeń ludu zamieszkującego tereny leżące nad południowo-wschodnim Bałtykiem, które należą dziś do Łotwy. Łotewski Bóg Jumis, był bóstwem rolniczym reprezentującym płodność i urodzajne, obfite plony. Przedstawiany był w towarzystwie płodów rolnych. Jego szaty tworzyły zboża: żyto, pszenica i owies. Jumisowi poświęcone były wszystkie owoce, które występowały w parach, tak jak na przykład wiśnie lub czereśnie. Symbol miał przedstawiać dwa, ciężkie od ziaren, kłosy pszenicy. Ich łodygi krzyżują się ze sobą, a ziarno zebrane w dorodne kwiatostany odchyla się od siebie w przeciwne strony. Był to symbol, który przynosił szczęście i obfitość. Pojawiał się szczególnie w okresie zbiorów i żniw. Bardzo często używany był do zdobienia domostw. Przyozdabianie symbolem Jumisa jest tradycyjną sztuką ludową praktykowaną na Łotwie i Litwie. Źródło: slowianskibestiariusz Ogólnie o runach Czym w ogóle są Runy? Runy – to tak naprawdę alfabet używany do zapisu przez ludy germańskie – czyli plemiona należące do germańskiej grupy językowej – także skandynawskie. Alfabet runiczny jest prawdopodobnie najstarszym europejskim pismem. Pismo to było nie tylko używane do przekazywania wiedzy w tym pieśni lecz również w obrzędach magicznych. Staro nordyckie słowo *run oznacza „tajemnicę” lub też „sekret”. Historia Run Według wierzeń nordyckich runy podarował ludziom bóg Odyn a nauczał ich Heimdal (bóg strzegący Tęczowego Mostu). Alfabet runiczny jest podobny w swym zapisie do liter alfabetu łacińskiego. Wielu uczonych przypuszcza, że najprawdopodobniej ludy germańskie, znajdujące się w pobliżu granic Imperium Rzymskiego zaadaptowały i zmieniły go swoje potrzeby. Najstarszy znany zapis runiczny pochodzi z drugiej połowy II wieku. Przedmioty z napisami runicznymi pochodzącymi z tego przedziału chronologicznego, np. miecze, groty, grzebienie, sprzączki, tabliczki odnaleziono na stanowiskach bagiennych w Vimose i Illemose na wyspie Fionia oraz grot z zadziorami pochodzący w Øvre Stabu w Norwegii. W Polsce najstarszym znaleziskiem zapisów runicznych jest odkryty w Rozwadowie nad Sanem grot włóczni z zadziorami datowany na schyłek III w. na którym utrwalony został napis w brzmieniu KRLUS. Inny odkryty w 1858 o podobnych znamionach pochodzi z Wołynia. Ten i jemu podobne zapisy są bardzo krótkie w zapisie i trudne do przetłumaczenia. źródło: Fuþark – Alfabet runiczny Fuþark – jest to najstarszy typ pisma północnoeuropejskiego – używanego przez plemiona germańskie (w tym także jak wcześniej wspomnieliśmy plemiona Nordyckie). Nazwa alfabetu „fuþark” powstała z początkowych liter sześciu pierwszych run: Fehu, Uruz, Þurisaz, Ansuz, Raido, Kaunan. Fuþark „starszy” (używany do około VII w.) składał się z 24 symboli, a fuþark „młodszy” (VII-XIII w.) – z 16. Fuþark „młodszy” występował w dwóch odmianach, szwedzko-norweskiej i duńskiej. Na wyspach brytyjskich fuþark uległ ewolucji i był tam znany jako fuþork, zawierający 33 znaki. W tym alfabecie runicznym spisano Beowulfa. Fuþork, zanim został wyparty przez alfabet łaciński, był używany w kilku odmianach. Alfabet ten funkcjonował aż do X wieku. Gdzie najczęściej ich używano? Alfabet runiczny (Runy) podobnie jak dzisiejsze pismo miał za swój cel utrwalenie wiedzy. Nie był on jednak tylko do tego wykorzystywany. Jako coś szczególnie ważnego (przekazanego przez bogów) stał się on także przedmiotem wykorzystywanym w wielu zaklęciach czy magicznych obrządkach. Runy kuto np. w kamieniu, wycinano w drewnie, ozdabiano broń i wiele przedmiotów codziennego użytku. Magiczne zaklęcia z wykorzystaniem runów mocy miały między innymi za zadanie odstraszać wrogów czy zapewnić posiadaczowi szczęście i miłość. Runy wykorzystywano do tworzenia talizmanów i amuletów lub podczas wróżenia – w tej postaci wykorzystywane są do dzisiaj np. w kartach do wróżenia i medalikach. Runy w dzisiejszych czasach Runy w dzisiejszych czasach najczęściej wykorzystywane są do wróżenia. Tak jak dawniej używano ich w obrządkach magicznych, podobnie też w dzisiejszych czasach – są one widoczne np. w tarocie lub też biżuterii mającej posiadać dzięki runą magiczne właściwości. W niektórych sklepach z biżuterią możemy znaleźć różne wisiorki, naszyjniki czy nawet pierścionki z wyrytymi runami. źródło: Wikipedia Słowiańskie znaki runiczne niosą w sobie prawdziwą magię. Skorzystaj z ich mocy i powróż sobie! Wystarczy, że na spacerze zbierzesz 6 płaskich kamyków i narysujesz na nich runy. Zadaj pytanie, rzuć i poznaj wskazówkę, jaką dają Ci te znaki. Oto wróżba z run. Więcej artykułów Runy Islandzkie runy na szczęście, bogactwo i powodzenie Przyciągają miłość, powodzenie w pracy, radość, spełniają życzenia. Chronią przed chorobami, złym okiem, klątwą, porażką. Islandzkie runy o tej porze roku mają największą moc. By z niej skorzystać narysuj je i powieś w domu lub noś przy sobie. Czytaj dalej >> Runy Masz kłopoty? Stwórz własny sigil i zobacz, jak jego moc zmieni Twoje życie. Sigile - magiczne symbole narysowane z run, chronią nas przed tym co złe, dodają otuchy i energii, by zmieniać życie na lepsze. Jeśli nie możesz sobie poradzić z jakąś sprawą, narysuj własny sigil. Tylko dobrze się zastanów z jakich run go skomponujesz. Bowiem te niezwykłe znaki potrafią zdziałać cuda. Przekonasz się. Czytaj dalej >> Runy Uważaj na złodzieja w domu! Ochronią Cię runy. Jedziesz na urlop i panikujesz, że okradną Ci dom? Merkury w Lwie sprawia, że mamy teraz większego cykora niż zwykle. W dodatku taki układ planet kusi złodzieja do złego. Przed wyjazdem zamknij dom na wszystkie spusty i skorzystaj z mocy run, a unikniesz kradzieży. Czytaj dalej >>

runy slowianskie i ich znaczenie